04 November 2006

poema


Mi ne mortas,
ecx se vi forgesis min, pro distanco,
mi cxeestas en la plagxo, fronte al la maro.
Ankoraux la hauxto pretas kaj junas
ankoraux la manoj ludas kun aliaj amantoj
ankoraux miaj revoj flugas tien reen
kaj ankoraux mia hararo estas flago de mia spaco.
maria- luno

3 Comments:

At 5:01 pm, November 06, 2006, Anonymous becxjo said...

Kiel eblas forgesi maron?
Kaj malfermajn brakojn?
Ni atendas sunon pro denove igxi gasto,
al spektalo de la flirtanta hararo...

Tre bela poemo.

 
At 11:40 pm, November 06, 2006, Blogger María - LUNO said...

tre bela poemo via!

 
At 4:12 am, November 07, 2006, Anonymous becxjo said...

Pardonu min sed mia komento enhavis tajperarojn. Jen ĝi sen tiuj tajperaroj:

Kiel eblas forgesi maron?
Kaj malfermajn brakojn?
Ni atendas sunon por denove iĝi gasto,
al spektaklo de la flirtanta hararo.

 

Post a Comment

<< Home